Zwijgplicht

alfred birney Je kunt zeggen wat je wilt, maar dat LPF weet wél steeds de voorpagina te halen. Nou doe ik dat zelf ook, het verdient alleen wat minder. Dit terzijde. Na Nawijn is het ditmaal de beurt aan ene Schonewille, die voor de duidelijkheid zegt te spreken namens de Tweede-Kamerfractie van de LPF. Die wil gaarne het zwijgrecht van een verdachte afschaffen. Toevállig hoor, het gaat echt niet om wraak op de verdachte van de moord op Pim Fortuyn. Het gaat om een ‘signaal’, want Schonewille wil uiteraard het schone. Nou wordt er veel afgeschaft. En er komt dubbel zoveel voor in de plaats. De wereld veringewikkelt zich, om zo te zeggen. Wellicht krijgt de LPF het voor elkaar een signaalwet in te voeren, waarop men zich kan beroepen. Schonewille herinnert eraan dat het zwijgrecht ooit is ingevoerd om martelingen tegen te gaan. Aangezien je daar tegenwoordig niet meer bang voor hoeft te zijn, kun je best meewerken aan een ongestoorde procesgang. Wij slaan u niet, wees blij, dus spreek op! Zwijgen is schuld bekennen! Zo ongeveer is de redeneertrant van het nieuwe intellect dat de Tweede Kamer bevolkt. Maar wie zwijgers straft, komt niets te weten… Pim Fortuyn was een intelligente man, compleet met kortsluitingen die bijzondere persoonlijkheden vaak kenmerken. Hij gaf de kiezer het advies mee om, mocht hij er niet meer zijn, vooral niet te stemmen op de LPF. Beter zou zijn VVD of CDA en désnoods PvdA. Alles beter dan de LPF. Had Fortuyn nog geleefd, dan zou hij die discipelen van hem ongetwijfeld een zwijgplicht hebben opgelegd.

Haagsche Courant, woensdag 28 augustus 2002

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Columns Getagged