Dou Kou

alfred birney Volgens het huidige Chinese leersysteem moet een eerstejaarsstudent tenminste vierduizend karakters kennen. Dou Kou kende op zijn zevende jaar al vijfduizend karakters. Zijn vader vond het leersysteem dus maar niks en haalde zijn zoontje van school. De kleine had toen al een bestseller op zijn naam staan, dus wat kon je er tegenin brengen? Het is het verhaal getiteld Zwerversleven en gaat over het wel en wee van hem en zijn ouders, hoe ze door China zwerven op zoek naar werk. Hij liet er nog een tweede boek op volgen, getiteld Kinderogen, over het plattelandsleven, met het perspectief uiteraard bij het kind, anders hadden we met een genie te maken. Ik houd de jongen voorlopig voor briljant. Een genie ben je als je op een of andere manier op welk gebied ook de hele wereld op zijn kop kan zetten, terroristen even uitgesloten. Einstein, Freud, Escher, Bach. Dat. Nou heb ik het land aan hypes maar ik zit nu toch op een vertaling van deze zeer jeugdige Chinese schrijver te wachten. Als het maar niet die onwaarachtige uitgeverij Vassallucci is die de vertaalrechten koopt, dan vind ik het best. Met een beetje scepsis kun je bedenken dat Dou Kou’s papa die boeken geschreven heeft, maar ik neem aan dat dat niet het geval zal zijn. Dou Kou heeft inmiddels een derde boek geschreven. Geen roman ditmaal maar een weerwoord tegen zijn critici. Deed ik ook eens. Hopeloze onderneming. Niet alleen schrijven, ook lezen is een kunst. Critici die worden gekritiseerd hebben de neiging nog slechter te gaan lezen dan ze al deden.

Haagsche Courant, vrijdag 11 oktober 2002

Surinaams lintje

alfred birney In het kader van de bijscholing van de heer Henk Kraima, directeur van de Collectieve Propaganda voor het Nederlandse Boek, laat ondergetekende hierbij per column weten dat het de President van de Republiek Suriname, drs. R.R. Venetiaan, heeft behaagd Franc Knipscheer te benoemen tot Ridder in de Ere Orde van de Gele Ster vanwege zijn verdiensten voor de Surinaamse literatuur. Uitgeverij In de Knipscheer, in 1976 door Franc en zijn broer Jos (1945-1997) opgericht, is betrokken geweest bij de uitgave van zo’n 75 boeken van Surinaamse auteurs uit en buiten Suriname, onder wie Edgar Cairo, Astrid H. Roemer, Albert Helman, Hugo Pos en Bea Vianen. Overigens heeft de multiculturele uitgever van het eerste uur ook een zooi Haagse auteurs in zijn fonds, zoals Pauline van Munster, Mala Kishoendajal en Adriaan Bontebal. Verder was de uitgever de ontdekker van onder anderen Marion Bloem en Leon de Winter, om over zijn prachtige vertaalde fonds nog maar te zwijgen.De versierselen bij de onderscheiding zullen Franc Knipscheer op vrijdag 15 februari in Den Haag worden uitgereikt door Ambassadeur Mr. E.S.R. Amanh. Zal die Kraaimaar vast niet bij aanwezig zijn. Die man leest voor geen ene meter buiten de boekentoptien. Hij die verleden jaar de multiculturalising van de literatuur opeens zo nodig hoog in het vaandel moest schrijven, had toch weleens een auteur uit de stal van Knipscheer het boekenweekgeschenk mogen laten verzorgen. Hardleers als hij is, kan hij maar beter opstappen bij de CPNB. Tomaten verkopen voor Leefbaar Nederland is misschien wel wat voor hem.

Haagsche Courant, woensdag 13 februari 2002
column teruggenomen van een of andere slapende website