Hindostaanse suiker

alfred birney Meeuwen behoren te vliegen. Er is werkelijk niets lelijkers dan een meeuw die naast je komt staan niksen terwijl jij lekker op je strandmatje ligt te zonnen in Scheveningen Paradise. Vooral de jongere exemplaren zitten afgrijselijk in hun veren. Daarbij zijn ze ook nog eens strontvervelend. Je meisje is amper teruggekeerd van de Egyptische snackcar, of er komt zo’n afzichtelijke, brutale meeuw een patatje uit je bakje wegkapen, en passant ook nog eens een lik mayo dan wel pinda nemend. Maar het moet gezegd: vliegt zo’n meeuw eenmaal weg, dan metamorfoseert zijn lelijkheid allengs in een schoonheid waar de mooiste mannen en vrouwen op het strand bij verbleken. En ze zien al zo bleek, die volgevreten auto’s (autochtonen) en allo’s (allochtonen) die het strand bezoedelen met hun weggeworpen halfgeconsumeerde etenswaren. Ziedaar de reden van de meeuwenplaag, die Scheveningen Paradise teistert. Waar hangen de hindostanen eigenlijk uit? Met 40.000 zijn ze in ’t Haegsche neergestreken, maar je ziet ze nauwelijks op het strand. En al helemaal niet in badkleding. Het lijken wel Scheveningers! Die beperken zich ook tot geflaneer over de boulevard. Het is daar waar je de hindostanen moet zoeken, smetteloos gekleed en all that, wandelend of tuffend over de boulevard. Zouden zij zich zelfs op de boulevard suf snoepen aan zuurstokken, smarties, suikerspinnen, popcorn, spekkies en meer van die levensverkortende goedjes? De krant staat weer vol over de eetgewoonten van onze kampioenen suikerzieken. Opvallend is dat hierbij melding wordt gemaakt van hindostanen en niet van hindoestanen. Hindostanen hebben hun wortels in en rond India en hun omweg naar Nederland via Suriname. Tachtig procent is hindoe en twintig procent moslim. Volgens de GGD heeft veertig procent van de Haagse hindostanen kans op suikerziekte. Nou ben ik benieuwd of er verschillen zijn tussen de hindoes en de moslims onder de hindostanen. Hebben rituele maaltijden invloed op suikerziekte? Hebben moslims onder de hindostanen misschien minder kans op suikerziekte omdat ze wellicht minder snoepen dan hindoes? Interessante vraag, lijkt mij. Enfin, onderzoek en berichtgeving over ‘etnische minderheden’ munten toch al zelden uit in helderheid. Ik hou het er maar even op dat niet hindostanen maar hindoestanen in de rij staan voor een abonnement op insuline. Mijn advies aan hen luidt: eet wat u wilt, maar blijf niet op de boulevard aan die suikerspinnen plakken. Trek eens een zwembroek of badpak aan en meng u op het strand tussen de auto’s, allo’s en meeuwen! Neem eens een verfrissende duik in onze van geneeskrachtige algen vergeven zee. Die is schoner dan de Ganges. Cool! En laat die heilige auto eens staan. Ga fietsen! Een hindoestaan op een fiets is nog altijd zoiets als een eskimo op rolschaatsen. Niet dan? Nee? Waar fietsen jullie dan, hindoe… eh… hindostanen?

Haagsche Courant, vrijdag 18 juli 2003

ID

alfred birney Oef, de wekker gaat. Tijd voor een column. Even kijken. Saddam Hoessein? Mwah, exit. Saeed al-Sahaf? Hm, niet leuk meer. Wordt door velen voor dood gehouden. Of hij zit al in Hollywood, kan ook. Balkenende dan maar, die niets anders doet dan door manden vallen? Geen eer aan te behalen, volstrekt oninteressante man. Eerst maar eens even die Marokkaanse jongens voor mijn huis wegjagen. Die knallen al urenlang hun voetbal tegen de zijmuur, ik vind het nu wel genoeg, ik wil schrijven. Ze laten zich niet zomaar wegjagen, vragen om uitstel, wat hopelijk geen dagelijks ritueel wordt, anders moet ik ze in elkaar gaan slaan, wat best wel zielig voor ze zou zijn. Een vriendje van hun die voorbij komt fietsen roept: ‘Marokkanen, hè?’ ‘Ja,’ roep ik: ‘***-Marokkanen!’ Ze lachen, ha ha, ze hebben een etiket, een identiteit, een ID. Vraag: draait de wereld om seks, geld of macht? Wat zegt u? Goed: draait seks dan om identiteit? Draait geld om identiteit? Draait macht om identiteit? Draait alles soms om identiteit? Volstaat een paspoort straks nog voor een vakantievluchtje naar Griekenland? Weet u eigenlijk wel wie u bent? Hoeveel ID-kaarten bezit u? Draagt u een ID-plaatje? Overigens benieuwd naar uw dubbelganger? Bent u soms bang voor identiteitsverlies? Is biseksualiteit een enkelvoudige of dubbele identiteit? Als die 50-miljoen baby’s die jaarlijks niet worden aangegeven geen identiteit hebben, kan er dan in geval van moord op personen uit die groep wel een procesgang volgen? Weet u waar US PATENT 5,629,678 voor staat? Kunt u het woordje identiteit tienmaal achtereen snel en foutloos typen? (Ik niet). Bent u gesteld op uw vrijheid? Zo ja, draait uw vrijheid dan om uw itenditied (Zie je wel)? Kan uw identiteit bestaan zonder wat anderen van u denken en weten? Is identiteit een illusie? Is illusie een collectieve identiteit? Weet u dat de een of andere zot aan deze vragen een roman-in-startpagina heeft gewijd? Nieuw genre! Titel: http://identiteit.pagina.nl/, oproepbaar met een klik van uw muis. Het is één pagina zo’n 300 verborgen pagina’s. Die kunt u doorzappen zoals Julio Cortázars hinkelspel, maar ook van boven naar onderen en van links naar rechts lezen. Als u het cyberboek uit heeft en nog altijd denkt te weten wat identiteit is, dan bent u briljant. Mocht u de mens iets in de plaats van een identiteit kunnen geven, dan mag u zich een genie noemen. Maar wie is zo gek een genie te willen zijn? En wie is die zot eigenlijk achter die internetpagina? Pardon, heeft u geen pc en internet? Wees blij! Geen internetstress! Hoewel… naar Ajax kijken kan ook bloeddrukverstorend werken. Die ***-Italianen maken in de laatste minuut 3-2. Shit, komt door die Koeman, die het bestaat om Van der Meyden, de kwelgeest van de Italianen, te wisselen voor een verdediger. Wat een wandaad. Dat krijg je met die ex-verdedigers die trainer worden. Die zijn identiteitgebonden.

Haagsche Courant, vrijdag 25 april 2003

Chocolade en zo

alfred birney Als je een paar weken in Indonesië bent geweest, kost het je net zo veel tijd weer te wennen aan het grote binnenlandse nieuws dat hier dagelijks de kranten haalt. Soesa in het demissionair kabinet, omgewaaide bomen, een trein die vijf minuten te laat vertrekt – al dat soort dingen zijn lachwekkend vergeleken met de problemen waarmee de gewone Indonesische burger kampt. Maar goed, als contractarbeider begin ik toch weer braaf mijn krantje te lezen. Nou begon ik net zowaar interesse te krijgen in het Europarlement – want daar gebeurt het allemaal, niet? – en warempel, ik word op mijn wenken bediend! Dat samenraapsel van wijze dames en heren komt namelijk met het idee de chocoladesigaret te verbieden. Want die zou onze kinderen ‘opleiden’ tot ‘echte rokers’. Beeldspraakje van die Eurowijzen, hè? Het sinterklaasfeest als fase in de opleiding des levens. De chocoladesigaret als hoogtepunt in de hysterie der antirooklobby. Singapore zou daar toch met een serieus antwoord op moeten komen, zoals de doodstraf op roken op de eigen wc. Europa, gesterkt door de mondiale aandacht, kan dan volgen met het verbod op chocolade autootjes, omdat dat onze kinderen opleidt tot echte automobilisten. Zou Singapore alle auto’s de plomp in mikken en Nederland aan fietsen leegkopen? Zou wat zijn, zeg. Nog even een verbod op pistooltjes van drop proberen, want die leiden onze kinderen op tot echte moordenaars. Zou Amerika luisteren en alle vuurwapenvergunningen intrekken? Mwah. Het blijven cowboys, hè mam? Met kauwgom van Saddamkopjes.

Haagsche Courant, maandag 25 november 2002

Herdenking

alfred birney Lekker weer, ik spreek af bij de watertoren met de veteranen van het Katjangteam. We zoeken een sponsor trouwens, een ketjapfabrikant of zo. Onze conditie is matig, we zijn niet dol op wielrennen bij temperaturen beneden de 12 graden, maar we hebben stijl. Terug van Noordwijk naar Scheveningen beginnen mijn maten wel te klagen over het benauwde weer. Zelf krijg ik het thuis pas benauwd, wanneer de radio meldt dat bij het Indisch Monument het einde van de Tweede Wereldoorlog is herdacht. Nou ben ik al niet zo’n herdenker, maar op de fiets hadden we het er toch wel even over kunnen hebben, niet? Radio West schenkt er ook aandacht aan in het Gesprek van de Dag, op een hinderlijke wijze met die twee items-formule van ze. De ene beller kwebbelt over een roddelpersschandaaltje, terwijl de andere emotioneel wordt bij het vertellen over de Japanse bezetting, de Bersiap en de dekolonisatie. De presentatrice haalt een paar keer Indië en Indonesië door elkaar, maar dat zijn we onderhand wel gewend. Het kan erger. Zo komt ze met de klassieke stompzinnige vergelijking, die zegt dat je in Indië geen vernietigingskampen had en het er natuurlijk zo erg niet was als in Polen. Om de Indische Nederlanders toch nog enig recht te doen, mogen een paar bellers wijzen op de beroerde, door henzelf terugbetaalde opvang die ze hier destijds kregen en dat asielzoekers vandaag de dag toch maar mooi in een gespreid bedje terechtkomen. Met dit soort vergelijkingen blijft het fietsen over hobbelige wegen, met prikkeldraad en valkuilen.

Haagsche Courant, vrijdag 16 augustus 2002

Doei

alfred birneyDe jongens op de steiger aan het einde van de straat hebben me al vaker voorbij zien fietsen en roepen of ze me even iets mogen vragen. Wah, de zon schijnt, waarom niet. Gebogen over mijn stuur hoor ik ze aan. Wat of ‘doei’ eigenlijk betekent, vragen ze me in het Duits.
‘Doei betekent doeg,’ zeg ik droog.
‘Ah, aber was heisst doeg denn?’
‘Doeg betekent: de mats,’ grijns ik.
‘De mats? Und was heisst de mats denn?’
‘Eh, de mats heisst: zie je.’
‘Und… was heisst zie je?’
‘See ya, bye, ciao, tschüs, dag, da-hag!’
A ha! Nu snappen ze eindelijk wat die donkere krantenbezorger van zo-even altijd naar ze roept, wanneer hij de krant in de brievenbus onder hun steiger heeft gedeponeerd.
‘Wij hier in Den Haag zeggen eigenlijk geen doei,’ zeg ik. ‘De Hagenaar zegt gewoon dag. Doei woei over uit Amsterdam,’ beweer ik met een natte vinger in de lucht.
Okay, dag! roepen de Ossies, nadat ze zich met hun geuzennaam hebben voorgesteld. Maar nog één vraag voor ik verder ga. Waarom zingen Hollandse bouwvakkers niet op de steigers? Die hebben altijd zo’n gettoblaster aan staan.
Ik zeg dat die hun vak niet meer verstaan. En hoor de Ossies zingen terwijl ik van ze wegfiets.

Haagsche Courant, vrijdag 7 juni 2002