Schrijven en slapeloosheid

Ik was het eigenlijk zo’n beetje vergeten, ik heb immers lang niet meer aan iets gewerkt dat omvangrijker is dan een column, een artikel of een schrijfklus voor derden. Maar deze maand staat in het teken van het schrijven aan een stuk proza van ongeveer 20.000 woorden. De lengte van de tekst vraagt dus om een voortdurende concentratie. Het fenomeen creativiteit is vaak onderwerp van onderzoek geweest, maar altijd een raadsel gebleven. Ik dacht dat ik de truc lang geleden had gevonden door gewoon te stoppen met denken aan je manuscript zodra je je schrijftafel verlaat om te gaan slapen. De beste truc kwam van Aya Zikken, die zei dat je moet stoppen wanneer je weet hoe je morgen verder kan. Maar die trucs ben ik verleerd, ik moet ze me weer eigen maken. Zal wel lukken. Zal wel moeten. Het was een rare nacht. Schrijven van 00.00 – 03.00 uur. Naar bed om 03.30 uur. In slaap rond 04.00 uur. Plotseling wakker om 07.00 uur, veel te vroeg, normaal gesproken slaap ik in een ruk door tot noen. Malend blijven liggen tot 08.00 uur. Eruit, slaappil innemen, een boterham naar binnen werken, even met de computer spelen, iets overbodigs downloaden en weggooien. Om 09.00 uur terug naar bed. Wat heeft me wakker gehouden? De gedachte aan het schrijven of de gedachte aan de jungle van uitgevers, redacteuren, schrijvers, kranten, podia? De I Tjing zegt dat je moet doen zonder denken aan het resultaat. In welk hexagram staat dat ook weer?

N.B. Het plaatje is van Amano.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog