Promotour (1) Naar Jakarta

alfred birney ‘Het lijkt er op dat elke keer als jij naar Indonesië komt er een bomaanslag aan vooraf moet gaan…’ Lekker sms-berichtje van mijn vertaalster uit Semarang, verfrissend en opwekkend bij het ontbijt. Ik ontvang het op de negende september en prijs mezelf gelukkig dat ik mijn tourschema al met een week had laten opschuiven. Anders was ik op de achtste september vertrokken en op de negende een sirenend Jakarta binnen komen wandelen. Twee jaar terug ontplofte de Bali-bom ook vijf dagen voor mijn komst. Ik ontving toen een smeekmailtje van mijn uitgever, die me ervan verzekerde dat alles op Java in orde zou zijn. Dat kan niet, het is nergens veilig. Wanneer je bij belangrijke gebouwen een auto uitstapte werd het vehikel met een bomdetector onderzocht. Je werd gefouilleerd, daarna was het tijd voor een lolletje met de politie. Mijn radio- en televisieoptreden werden regelmatig onderbroken door ‘breaking news’ uit Bali. In Semarang ging een kleine bom af en toen ik het podium betrad werden er ter verwelkoming van deze schrijver uit Nederland maar grapjes over gemaakt. Men was je dankbaar dat je ondanks de aanslag op Bali toch was gekomen. Dat zal nu ook wel zo zijn, al klinken de e-mails wat anders dan toen. De afgelopen dagen ben ik met de organisatoren in Jakarta druk bezig geweest een ander hotel te kiezen, ver van de ambassades vandaan. Het Erasmus Taalcentrum, waar ik eind oktober een gastcollege moet geven, is net als de Nederlandse ambassade gesloten en ik sta nou niet direct te springen om het centrum te bezoeken. Er wordt immers Nederlandse les gegeven aan Indonesische studenten en ja, Nederland is niet alleen de grote ex-kolonisator, maar loopt ook aan de leidraad van Bush & Co rond in Irak. Mijn boekpresentatie in Jakarta vindt plaats in een van grootste boekhandels van heel Indonesië, waar veel expats, buitenlanders, Chinezen en rijke Indonesiërs komen. Mooi doelwit voor fanatici. Slechte tijd om een roman te komen promoten. De mensen gaan deze dagen minder uit, blijven thuis, gelijk hebben ze. Ik schrijf deze column een week vooruit en er zijn al afzeggingen van artiesten uit de rest van de wereld. Op het moment dat u dit leest zit ik – als alles goed gaat – in Jakarta en zijn er nog drie dagen te gaan tot de presidentsverkiezingen. Een dag na de verkiezingen is mijn eerste boekpresentatie gepland. In Jakarta. Daarna volgen de steden Bandung, Jogja, Semarang en eventueel nog Ubud op Bali. Je kunt van alles verzinnen om terroristisch gevaar te relativeren. Het kan net zo goed in Den Haag gebeuren. Een zware bom bij de Amerikaanse ambassade. Wie zou daarvan opkijken? New War. Niet zoals Bush die interpreteert, maar zoals die nieuwe oorlog thans wordt gevoerd. Geen kruid tegen gewassen. Nou ja, een eerlijker verdeling van de welvaart zou al een mooi begin zijn. Egoïsme en domheid laten zich helaas niet uitroeien. Ze regeren.

Haagsche Courant, vrijdag 17 september 2004

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Columns