Privacy is handel

alfred birney Op het moment dat ik deze woorden schrijf, ben ik verbonden met het world wide web. Ik kan worden bespioneerd. Men kan nagaan dat ik in deze periode veel luister naar Hiptronica en dat ik www.identificatieplicht.nl heb bezocht. Dat is een website van een groep actievoerders die tegen de identificatieplicht strijdt. De artikelen zijn niet ondertekend, de anonimiteit wordt onderstreept. Groei in communicatiemogelijkheden stimuleert afhoudend gedrag. Kijk maar om je heen. Het aantal mensen dat zijn telefoonnummers blokkeert groeit. Iemands adres vragen staat zo ongeveer gelijk met versiergedrag. Je geeft je e-mailadres, hooguit. Een alias is normaal, wie zijn naam in een e-mailadres zet wordt voor naïef versleten. Geen mens wil zich zomaar blootgeven. Maar de waarborg voor privacy wordt meer en meer bedreigd door paranoïde machtshebbers met een hoog besmettingsgehalte.

Sinds enkele jaren bestaat de tapwet, die internetaanbieders verplicht hun klanten af te tappen indien justitie daartoe opdracht geeft. Het wissen van sporen op je computer heeft geen zin, je zet je sporen immers elders, al zit je op je stoel. Je pinpas is al langer het spionnetje van allerlei databanken, waar robots je profiel samenstellen. De machtigste man op aarde heet geen George Bush maar Bill Gates: de Shogun van Cyberspace. Hij kon, nota bene zonder inmenging van overheden, van de ene op de andere dag wereldwijd Microsofts open chatboxen sluiten omdat er te veel met seks werd gekliederd. Feitelijk een soort samenscholingsverbod, want mensen worden intussen hevig geactiveerd elkaar individueel te zoeken. Zo ben je meteen makkelijker op te sporen natuurlijk.

Het is geen utopie je in de toekomst met een biometrisch pasje te moeten legitimeren wanneer je het internet op moet. Microsoft steunde de campagne van Bush, die op zijn beurt terrorismebestrijding als leus voert om van andere landen te eisen dat zij een biometrisch paspoort invoeren. De proef met een gezichtsscan in een paspoort, die minister De Graaf aankondigde, is al achterhaald voor het wordt genomen. De ontwikkelingen in biometrische toepassingen gaan zo snel dat een nieuwe paspoortaffaire op handen lijkt. De Graaf noemt de vingerscan het geschiktst voor de vaststelling van iemands identiteit, terwijl onderzoek heeft uitgewezen dat de foutenmarge vijf procent is. In de VS kan men voor een fooi van 25 dollar in laboratoria een valse vingerafdruk laten maken om een vingerscanner voor de gek te houden. De gezichtsscan kent een foutenmarge van 20 tot 25 procent, dus dat wordt spugen aan het loket later voor een DNA-afdrukje in je paspoort. Maar nu eerst je vingers en je smoel, want er lopen contracten op de biometrische markt. Wie denkt dat hij of zij toch niets te verbergen heeft, kan zich maar beter de vraag gaan stellen wat de overheid eigenlijk voor ons te verbergen heeft.

Haagsche Courant, vrijdag 2 januari 2004