Papegaaien

alfred birney Den Haag Zuid-West. Heet dat zo? Morgenstond, Bouwlust… De rillingen lopen me over de rug als ik aan mijn jeugdjaren denk in die uithoek, maar goed, daar kan die vreselijke architect (Doduk of zo) ook niets aan doen. De miezerige boompjes zijn inmiddels volwassen, de buurt ook, dus achten woningcorporaties de tijd rijp de boel eens lekker te gaan slopen, want men heeft de bouwlust van zovele jaren her terug in de aderen. Gesprek van de avond op een feestje in een van die flats met uitzicht op geweldige boompartijen. Mensen die er al 40 jaar wonen staan op de nominatie voor deportatie naar Platform A, blok II, 10 kilometer off shore strandtent Yahoo! Hebben ze allemaal aan die hoofddoekkies te danken, zeggen ze, want die picknicken gewoon maar op de grasveldjes tussen de huizenblokken, waar het vroeger zo heerlijk saai was. Ja, en weet je dat ze hun kipafval gewoon door de gootsteen duwen? En ze gooien hun vuilniszakken gewoon van 10 hoog over de reling van de galerij naar beneden! Zo nemen ze onze buurt over en wij kunnen straks op zee gaan kamperen. Meneer de columnist, wat vindt u er nou van? Eh…, nou… die hoofddoekjes die jullie vroeger droegen, waren een stuk vetter dan die ze nu dragen. En weten jullie dat ik daarnet een Arabier op een scooter zag met een échte papegaai op zijn rug? Een échte! Ik zal het maar even in een column melden, zodat ook anderen weten dat geen enkele Arabier zonder papegaai op zijn scooter klimt. Nou valt het nog wel mee, zo’n papegaai op je rug. Maar huizen vol, dat is pas zwaar.

Haagsche Courant, woensdag 2 oktober 2002