Je zal maar een kalkoen zijn!

alfred birney Nou, nog een maandje en dan hangen we weer aan het spit. De lange monsters met hun vette schorten wikkelen ons ook nog in spek, alsof wij zo goed met de varkens kunnen opschieten. Laatst hoorde ik zo’n lange zeggen: ‘Je zal maar een kalkoen zijn!’ Intussen liet-ie lachend een schep graan op ons neerdalen, van dat nepspul met 20 procent dierlijk spul erdoorheen. Theo en Leentje, met wie ik een hoekje deel, proefden er rund in, maar volgens mij was het vermalen hond en kat uit het dierenasiel. We scharrelen hier met 1000 stuks op 10 x 10 meter, dat gaat nog wel. Het kan erger, zoals de kippen verderop, die zitten in gesubsidieerde flats met centrale verwarming. Ze zijn wel wat dommer dan wij, die kippen, ze laten zich gewoon volautomatisch de snavel afknippen zónder in opstand te komen! Dat komt zo: ze worden gedrogeerd met tranquillizers. Nu gaan ze dat ons ook flikken, maar dan holistisch, sinds wij hier enorm zijn gaan krijsen toen wij laatst vermalen krokodil kregen, halfom door de maïs heen. Dat weigerden we natuurlijk te eten, ook wij trekken onze grenzen. De lange monsters in hun lebberige bevlekte schorten hebben toen ons gedrag gemeld aan de boerenorganisatie en die heeft nu iets nieuws voor ons verzonnen: Gregoriaanse muziek op cd! Die boerenorganisatie heeft eergisteren dus zo’n gettoblaster in ons kamp laten neerzetten en nu moeten we de ganse dag naar dat vreselijke Gregoriaans luisteren. Wat een grafmuziek is dat! Dat draaien ze om ons rust te geven! Nou ja zeg! Ze zullen bedoelen dat die muziek voor de lange monsters zelf is bedoeld. Zij zijn het die in de stress schieten met dat naderende kerstfeest van ze. Wij niet! Wij hebben ons allang verzoend met de wetenschap dat wij straks bij de soortgenoten van de lange monsters op de tafel liggen. Wat dat betreft voelen de dierenactivisten ons wel aardig aan. Die hebben de boeren aangevallen op een verkeerde voorstelling van zaken en op misbruik van holistische benaderingswijzen. Maar ja, wat heet aanvallen… Een beetje gelul op de BBC-radio, daarna een reclameboodschap van een supermarkt die nu al de kerstboom bij de kassa heeft staan en dat was het dan. Echt op de vuist met die boeren gaan ze niet voor ons hoor, wij zijn maar pluimvee. En intussen vreten die dierenactivisten ook nog onze granen en sojabonen op in plaats van zich op die vieze dikke vette modderige varkens te werpen. En van Theo en Leentje hoor ik zo net dat ze de konijnen met house en rap willen gaan oppeppen, dan komen ze minder duf op de slachtbank terecht. Het gaat kortom om behoud van de natuurlijke smaak voordat de peper- en zoutmolen in actie komt. Enfin, de mode is dan weer dit en dan weer dat, maar u weet het nu: u kunt weldra kiezen tussen in slaap gezongen kalkoen en opgepept konijn. Als ik u was zou ik boerenkool met worst nemen. Dan weet je niet wat je eet en hoef je niet voor ons te bidden.

Haagsche Courant, 28 november 2003