Jacques

alfred birney Een van de beste Nederlandse persfotografen heet Jacques Zorgman. Tussen de vele foto’s die hij voor de Haagsche Courant maakt, duikt regelmatig iets op dat het bijgaand artikel of bericht een extra dimensie geeft. In de krant van gisteren was het weer prijs. Onder de kop Mierzoete Dogshit City prijkt een foto die je bijna doet vergeten dat er een artikel onder staat. Een enorme roze drol in de etalage van een expositieruimte aan het Westeinde doet een passerend blond meisje de hand voor de mond slaan. Of is het zo dat het meisje de hand in gepeins voor haar mond houdt? Het meisje is dynamisch, ze zet net haar ene been voor het andere. Binnen is het stil. Het kunstwerk van Birke Hesse, de enorme roze drol, wordt door Kunstenaarsinitiatief Keller tentoongesteld als symbool voor het Haagse drollenoverschot dat, zeg, elke bezoeker van de residentie hinderlijk afleidt van de architectuur, waarin ook een overschot zit, maar dit even terzijde. Het Westeinde ligt er kaal bij. Zonder bestrating. En zonder drollen. De Hollandse vensters aan de overkant verspringen in een vrolijke dans. Het kozijn van de galerie zelf is blauw en correspondeert met de spijkerbroek van het passerende meisje. Het opvallendst is haar sjaal. Zo te zien is hij tweekleurig, maar dominant is roze, dat toevallig correspondeert met de tentoongestelde drol. Knip je de drol weg, dan verliest het meisje niets van haar charme. Het maakt weinig uit waarnaar ze kijkt, dat kan en mag van alles zijn. Maar knip je het meisje weg, dan wordt de drol hopeloos dom, de kleur oneindig nietszeggend. Jacques Zorgman maakt kunst van slechte kunst.

Haagsche Courant, woensdag 23 januari 2002