Demonisering

alfred birney Als het maar geen allochtoon is, dacht ik terwijl ik naar het breaking news luisterde rond de moord op Pim Fortuyn. En ik was niet de enige die zo dacht. Ik telde de minuten af tot die trage ambulance eens arriveerde en toen de radio meldde dat de vermoedelijke dader Nederlands sprak, dacht ik: het is kennelijk niet vanzelfsprekend dat hij Nederlands spreekt, dus… Maar later kwam de toevoeging ‘blank’ en hoefden de shoarmatenten zich niet op te maken tegen een volksgericht. Op de migrantenomroep hoorde ik mensen zeggen dat ze de straat pas op durfden toen ze wisten dat de vermoedelijke dader blank was.

Bezopen natuurlijk, dat raciale denken. Maar ja, een autochtone dader is een schuldig individu. En een allochtone dader belichaamt voor het racistische oog een hele groep. Daarmee zijn we er nog niet, als men eenmaal hysterisch de galgentouwen hijst. Actievoerders uit de milieubeweging kennen inmiddels het gevoel gestigmatiseerd te zijn, want de vermoedelijke dader is afkomstig uit hun kringen. Evenwel, het is ze niet aan te zien. Nogal een verschil. Greenpeace heeft wél een smoel en blaast acties af in afwachting van tijden waarin de veronderstelde Hollandse nuchterheid weer de boventoon mag voeren.

Inmiddels speelt een grote naam uit de advocatentoptien met de gedachte om de minister-president eens lekker voor het gerecht te dagen vanwege demonisering van Pim Fortuyn. Waarmee de advocaat in kwestie direct een toppositie inneemt in het nationaal kampioenschap demoniseren. Voorwaar niet edel.

Haagsche Courant, maandag 13 mei 2002