Alfred Birney

De regie

Gepubliceerd (Geüpdatet: ) in Columns. Tags: , , .

alfred birney Wie hardop zegt dat hij minister-president wil worden, spot met de poldertraditie die voorschrijft dat je zoiets niet behoort te zeggen. Zo hoog inzetten kan alleen met veel aandacht van de televisie. Pim Fortuyn liet zien dat het volk pas in politiek gelooft als het rechtstreeks de minister-president denkt te kunnen kiezen. De man had een charisma die zelfs andersdenkenden in hoge mate charmeerde. Met wonderlijke uitspraken zette hij de toon van het debat, hij regisseerde de loop naar de verkiezingen, tegenstanders werden gedegradeerd tot figuranten. De televisiesoap kreeg een anticlimax toen de hoofdrolspeler, die in de voorzienigheid geloofde, werd weggenomen. De laatste maanden heeft hij opvallend vaak de dood ter sprake gebracht. Afgelopen winter kocht hij een stukje grond op de begraafplaats van Provesano, nadat hij er letterlijk is gaan proefliggen. Had hij een voorgevoel? Had hij innerlijk al afgedaan met het aardse gebeuren? Hij beweerde nooit dat hij iets revolutionairs verkondigde. Zijn vertolking was nieuw, wie weet vernieuwend. Hij zei dat Nederland allang was veranderd, zijn roeping was de gevoelens van het volk te verwoorden. Wie dat kan en doet, groeit uit tot een volksheld. Dat het maatpak waarin hij zich aan de koningin wilde tonen, uitgerekend werd bezorgd de dag waarop hij werd vermoord, hoort alleen in een échte soap. De regie ligt niet meer bij hem, de kijker is wanhopig, de figuranten hebben niets om handen. De televisie blijft aan, hij betreedt de beeldbuisgalerij der onsterfelijken.

Haagsche Courant, vrijdag 10 mei 2002