De executie

alfred birney Eigenlijk is het geen moord of aanslag, maar een executie. De dader heeft zijn kogels zo nauwkeurig op vitale plekken gericht, dat Pim Fortuyn zelfs met onmiddellijke medische hulp geen kans zou hebben gehad. Dat kun je niet amateuristisch noemen. Het lijkt wel of de dader een opdracht had, maar ik moet oppassen met wat ik schrijf, zoals je moet oppassen met wat je zegt. Een politicus die als een komeet furore maakt, regelmatig wordt bedreigd en toch gratis professionele bescherming afslaat, is geen realist maar een idealist met naïef dédain voor terreur. Pim Fortuyn liet niet af te wijzen op een onveilige samenleving, maar weigerde dat te illustreren door op zijn Amerikaans met bodyguards over straat te gaan. Hij zou voor- én tegenstanders meer ‘at your service’ zijn geweest door beter op zichzelf te passen. Maar in Pim Fortuyn huisde naast de politicus ook de romanticus die met meewarige uitspraken over noodlot en dood bezig leek aan zijn eigen mythologisering. Hij bewonderde J.F. Kennedy, die zo vermetel was zijn laatste rit door Dallas in een open auto te maken. De president van Amerika werd beschoten temidden van duizenden mensen die naar hem wuifden. De virtuele aanstaande minister-president van Nederland werd geëxecuteerd temidden van blinde mediabunkers. Je kunt van alles vinden rond de aanslag op J.F. Kennedy, maar niet dat hij op de achterbank er zo absoluut alleen bij lag als Pim Fortuyn op een onooglijk parkeerterrein. Nederland is vol, zo het heet, maar akelig leeg waar je zo de dood in wordt gejaagd.

Haagsche Courant, woensdag 8 mei 2002