De das

alfred birney Een van de bekendste anekdotes over Prins Claus is die van zijn verklaring tegen de stopdas. Toevallig heb ik zelf een hekel aan die dingen, praktisch gezien dienen ze nergens toe. Prins Claus noemde tijdens een prijsuitreiking aan Afrikaanse modeontwerpers de traditionele Westerse das ‘die slang om je nek’ en wierp hem af. Beatrix moest lachen en zag vele aanwezigen schielijk hun dassen in hun binnenzakken verstoppen. Die werden later natuurlijk weer omgeknoopt. Misschien was de prins zijn tijd vooruit en komt er ooit nog een beweging Af Die Das! Als ik wel ben ingelicht zou de stropdas dateren uit de tijd dat de Vikingen Brittannië onveilig maakten. Die lieten de mannen met stroppen om hun nek lopen, zodat die, als ze praatjes kregen, in een handomdraai aan een boom opgehangen konden worden. Waar Prins Claus in zijn act aan refereerde is een kwestie van gissen. Als buitenlander heeft hij de hele route moeten afleggen van ‘slechte Duitser’ via ‘goede Duitser’ naar ‘echte Nederlander’. Een wurgend pad. Prins Claus werd tot ‘echte Nederlander’ gepromoveerd vanwege zijn vermogen tot zelfspot, waar Nederlanders het patent op claimen. Hij mocht niet eens een Duitser zijn. Wel een clown, soms, zoals met die das. Wurgend waren ook zijn depressies, die niet alleen hem maar ook Beatrix eenzaamheid brachten. Het tweetal verstopte zich niet en toonde het publiek dat je je voor depressies niet hoeft te schamen. Hierin lag de droevige ironie van Claus’ vrijheid. Hij was een prins die niet verplicht hoefde te glimlachen.

Haagsche Courant, woensdag 9 oktober 2002