De column

alfred birney1.
De column werd ooit schuin gedrukt en ‘het cursiefje’ genoemd om aan te geven dat de schrijver ervan een andere status en taak heeft dan de journalist.
2.
De serieuze columnist is een eigentijdse hofnar.
3.
De column is een apart genre met eigen regels.
4.
De column als geheel is een vrijplaats die door een hoofdredactie aan een columnist wordt geboden.
5.
Een serieuze columnist kan geen stukken schrijven waarmee iedereen het eens is of waaraan niemand zich stoort.
6.
Een columnist mag gerust gehaat worden door een deel van de lezers. Een hoofdredactie behoort zich niet door enkele woedende lezers te laten knechten.
7.
De columnist geeft de krant een extra gezicht. Het is niet zo, dat de krant dat de columnist geeft. De column wordt altijd ondertekend.
8.
De columnist mag zeggen wat eigenlijk niet gezegd mag worden. Een goede columnist doet dat met eigen stijlmiddelen. Hij moet het wel zeer gortig maken wil een hoofdredactie een tekst weigeren.
9.
Excuses aan de lezer aanbieden voor een eerder geplaatste column, waarbij achteraf de columnist publiekelijk wordt verweten de grenzen van het betamelijke te hebben overschreden, is moeilijker te verklaren dan de gewraakte column zelf.
10.
De positie van de columnist als hofnar, die groeiende is, zowel in de krant als in de hele maatschappij, is in een aantal beroemde vonnissen door de rechter onderstreept.

Alfred Birney,
Haagsche Courant, maandag 22 april 2002