Aloha

alfred birney De Stichting Hawaiianmuziek en –cultuur Nederland organiseerde op Tweede Paasdag een ‘Hawaiian Promotion Day’. Ik tufte met een vriend naar Heerhugowaard of all places, waar we dolend door een onooglijk winkelcentrum plots voor de poorten van het plaatselijk cultureel centrum stonden. Ik griezel van nieuwbouwarmoe, maar eenmaal binnen werden we ouderwets lief ontvangen door Indische mensen getooid met bloemenkransen. Hawaiianmuziek klonk in kleine zaaltjes en voor de big shots was er een enorm podium in een zaal volgestouwd met zeker 1000 mensen. Veel Indo’s. Waar ze allemaal vandaan kwamen, ik weet het niet, maar in Den Haag lijken ze soms nauwelijks meer te wonen. Hawaiiaanse muziek was ooit in het voormalige Nederlands-Indië via Australische radiozenders komen overwaaien. De lapsteel-gitaar appelleert aan de weemoedige gevoelens die krontjongmuziek bij Indische mensen kan teweegbrengen. De beroemde Indische lapsteel-gitarist George de Fretes kwam weleens inbreken bij een krontjongband. Erg mooi. Op de Promo Day heb ik urenlang bij een lapsteel-gitaarbouwer staan dralen. Zou ik eindelijk eens zo’n ding kopen of niet? Nieuwe uitdaging, weer eens wat anders dan een gewone gitaar. Kan ik iets van het heimwee mee vasthouden dat mijn vader op mij heeft overgedragen. Volgens hem werd mijn oom ooit tweede bij een kampioenschap lapsteel-gitaarspelen in Soerabaja. Ik denk dat als men in Den Haag een dergelijk kampioenschap zou organiseren, er hooguit vijf kandidaten zouden komen opdraven. Wah, word ik in elk geval vijfde. Doe ik het voor.

Haagsche Courant, woensdag 3 april 2002